ऑटोरिक्षा चालकाने 20,000 रुपयांच्या मौल्यवान वस्तू असलेली बॅग त्याच्या हक्काच्या मालकाला परत केली

पुणे: ज्या वेळी शहरातील ऑटोरिक्षा चालकांवर लहान प्रवासाला नकार देणे, जास्त भाडे आकारणे आणि प्रवाशांना धमकावण्याचे आरोप होत असताना, समीर अन्सारी (37) हा वेगळाच आहे. सुमारे दोन दशके व्यवसायात असताना, अन्सारी आपल्या सचोटी आणि प्रामाणिकपणाने आपल्या समाजाला अभिमानास्पद वाटू लागले आहेत. कोंढवा येथे राहणाऱ्या अन्सारी या उबेर ऑटोरिक्षा चालकाने रविवारी संध्याकाळी ७ च्या सुमारास NIBM रोड ते कौसरबाग असा २ किमीचा प्रवास स्वीकारला. “प्रवासी एक महिला होती, आणि मी तिला तिच्या गंतव्यस्थानी सोडले. थोड्याच वेळात, मी आणखी दोन लहान राइड पूर्ण केल्या, शेवटची दुसरी महिला प्रवाशाला कौसरबाग येथून ज्योती हॉटेल चौकाजवळील एका अपार्टमेंटमध्ये सोडली,” अन्सारी, तीन शाळेत जाणाऱ्या मुलांचे वडील, यांनी TOI ला सांगितले. “ती उतरल्यानंतर, मी माझी ऑटोरिक्षा तपासत असताना मला महिलांची बॅग सापडली. मी गोंधळलो होतो, कारण मी तीन वेगवेगळ्या राइड्समधून महिला प्रवाशांना खाली उतरवले होते, आणि योग्य मालकाबद्दल काहीच सुगावा लागला नाही.” अन्सारी यांनी मदतीसाठी आझाद रिक्षा चालक संघटनेच्या पदाधिकाऱ्यांशी संपर्क साधला. “मी माझ्या भाड्याचे तपशील तपासायला सुरुवात केली, कारण आता बहुतेक ग्राहक डिजिटल पेमेंट गेटवेद्वारे पैसे भरतात. लवकरच, मला आढळले की एका प्रवाशाने प्लॅटफॉर्मवर तिची बॅग हरवल्याबद्दल संदेश पाठवला आहे. आम्ही तिला ताबडतोब कॉल केला, बॅग सुरक्षित असल्याची खात्री दिली आणि तिला जमा करण्यासाठी कोंढवा पोलिस ठाण्यात येण्यास सांगितले.”ती महिला तिच्या वडिलांसोबत काही वेळातच आली आणि पोलिसांच्या उपस्थितीत अन्सारीने बॅग परत केली. “बॅगमध्ये सुमारे 20,000 रुपये किमतीचे दागिने आणि इतर वस्तू होत्या,” तो पुढे म्हणाला. अन्सारी यांनी सहा वर्षांपूर्वीचा असाच प्रसंग आठवला. “त्यावेळी मी दोन प्रवाशांना कोथरूड येथील एका गृहनिर्माण संस्थेजवळ उतरवले होते. माझ्या वाहनात बॅग टाकून ते सोसायटीत शिरले. दोन तास मी सोसायटीच्या बाहेर त्यांची वाट पाहत होतो. सुदैवाने, ते दोघे बाहेर आले, त्यांची बॅग हरवल्याचे लक्षात आल्याने, आणि मला वाट पाहत असताना त्यांना खूप दिलासा मिळाला.”ऑटो ड्रायव्हर्सच्या सद्यस्थितीबद्दल विचारले असता, अन्सारी यांनी जवळजवळ सर्व प्रकरणांमध्ये सवारी स्वीकारण्याच्या महत्त्वावर जोर दिला. “त्यामुळे आमची उपजीविका होते. शिवाय, माझी नसलेली एखादी गोष्ट मी सहज घेऊ शकत नाही, कारण ती समोरच्या व्यक्तीसाठी अत्यंत महत्त्वाची असू शकते,” तो म्हणाला.